|
MÜSLÜMANLIK ’TA ESHAB-I KEHF
Eshab-Kehf hadisesi Kur'anı Kerim' de ve
diğer semavi kitaplarda Bas-ü badel mevt ( Yeniden dirilme )
inancının delilleri arasında gösterilir. Buna göre;
Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus ( Dakyus )
adında bir zalim hükümdar halkı kendisine ve putlarına taptırırmış.
Allah' ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice
ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkarlarmış. Bunu haber alan
Dakyanus' tan kaçan gençler, kendileri gibi inançlı bir çobana
rastlarlar. Çoban ve Kıtmir adındaki köpeği de onlara katılır.
Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan Eshab-Kehf
burada uykuya dalarlar Kralın vezirleri mağarayı bulurlar. Ancak
korkularından içeri giremezler. Eshab-Kehf, burada ise çıkamayıp
helak olsunlar diyerek mağaranın ağızını ördürürler.
Eshab-Kehf, bir rivayete göre 309 sene bu vaziyette
kalırlar. Uyandıklarında, acıktıklarından bahisle içlerinden Yemliha'
yı şehire ekmek almaya gönderirler.
Şehirde, Dakyanus zamanından kalma para ile alışveriş yapmak
isteyen Yemliha' dan şüphelenen halk, onu mahkemeye çıkartır.
Mahkemede halini anlatan Yemliha, delil için kalabalığı mağaranın
olduğu yere getirir. Ancak, mağarada kendisini bekleyen
arkadaşlarının korkabileceğinden bahisle, içeriye yalnız girip
onlara durumu anlatacağını söyleyerek ayrılır ve sır olup gider. Bu
olay, zalim Dakyanus' tan yüzyıllarca sene sonra Allah' a inanmakla
beraber ahirete ve yeniden dirilmeye inanmayan halk için müthiş bir
mucize olur. Devrin kralının duaları da böylece kabul olmuş olur.
|